نخست نعلين ز پاى بر كن ، سپس قدم نِه به طور ايمن * كه در فضايش ز صيحهء لن ، فتاده مدهوش هزار موسى شعر عرفانى با تو نخواهم رُخِ حور اى صنم * عقل نبازم ز قصور اى صنم دورى تو دوزخ و وصلت بهشت * عشق تو غوغاى نشور اى صنم شعر تنها مرو اندر ره پر پيچ و خم عشق * بهر خود از آغاز بجو راهنما را ( امين ) شعر از دولت عشق است سرافراز و گرنه * آدم چه شرف داشت دگر جان‌نواز را ؟ ! ( قاجار ) شعر عشق ، شيرى است قوى پنجه و مىگويد فاش * هر كه از جان گذرد بگذرد از بيشهء ما دانم اى عشق ، قوى پنجه چه خواهى كردن * دست بردار نه اى تا نكنى ريشهء ما ( ظهير الدوله ) شعر بذل جاه و مال و ترك نام و ننگ * در طريق عشق ، اوّل منزل است ( سعدى )